Teneffüs Zili

Atıf Yılmaz’ın adı Suçlu olan fiminde gördüm bu sahneyi, film 1960 tarihli.

Böyle bir anım var benim, belki hayatımın en sevimli anısıdır. Ne iş için hatırlamıyorum bir ilkokula gittim. Tam da zilin çalmasına yakın bir anmış. Binaya girip  bir kat yukarı çıkıyorum, merdivenler bitiyor, köşeyi dönüyorum, önümde uzanan uzun bir koridora bakarken zil çalmaya başlıyor.

“Hababam Sınıfı” müziği vesaire değil, bildiğimiz zil.

Zilin sesinden başka hiçbir ses yok o an koridorda, belki bir uğultu arkada.

Koridorun en sonundaki sınıflardan sağda olanın kapısı büyük bir gürültü ile açıldı, açıldığı gibi duvara çarptı. Kapının ardından belki 8 yaşında bir oğlan çocuğu var gücüyle koşuyor, koşarken “aaaaaaaa…” diye bağırıyor. Boyu benimkinin belki üçte biri olan bu insanı görünce derhal kenara çekildim. Beni fark etmedi bile, yanımdan uçarcasına geçti. Kendisini nasıl bir sıkışıklık içinde hissettiğini düşünmeye çabaladım arkasından. Bu oğlanın ardından tüm sınıflardan adeta boşalırcasına bir küçük insan seli koridora aktı. Dibine doğru çekildiğim duvara hepten yapıştığımı, çok güldüğümü hatırlıyorum. Hayatın, sevincin, enerjinin konsantre br haliydi bu, başka da bir yerde bulunamaz bir yoğunlukla.

Filmde bu sahneyi fark etmek güzel bir sürpriz oldu, Atıf Yılmaz koymaya layık görmüş bunu filmine, aslında hikâyesine de bir katkısı yok. Belki onu da çarpmıştı zamanında o hayat, enerji yoğunluğu.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s