Şarkı: Kevengin Yollarında

Bu hafta klip yapamadım, filmin ilgili dakikasından itibaren bağlantı veriyorum, şarkının adı hemen her yerde “Kevengin Yollarında.” olarak geçiyor. Filmin adı Meçhul Kadın, yönetmeni Lütfi Akad, yapım yılı 1955.

Üç kişilik bir heyet söylüyor türküyü, ortada oturan Lale Oraloğlu, filmin başrol oyuncusu o. Onun solunda oturan sanki tanıdık bir yüz, sağındaki kadın ise hiçbir yerde fotoğrafı olmayan, hakkında neredeyse hiçbir şey bilinmeyen Bakiye Fayazof olabilir. Bir şarkılı meyhanede üç kadının bu şekilde şarkı söylemesi artık hiç olmayan bir düzen galiba.

İhtimaller dünyası çok geniş anlaşılan: Bu bir Elazığ türküsü olabilir, ama Erzurum da olabilir. Kevenk adı Kövank olabilir, Keğvank da olabilir. Bu isimden anlıyorum ki, burası bir Ermeni köyü olsa gerek, ama “evet öyledir” diyen de yok. Bu adın eskide kendilerine ait olduğunu belirten, adı hâlâ benimseyen birden fazla köye de rastladım. Hangisinde göl olduğuna bakmak lazım belki, zira sözlerde bir göl var, hatta birden fazla göl!

Bir çok kaynakta aynı şekilde başlıyor sözler:

Kevengin yollarında
Çimeydim göllerinde
İlik düğme olaydım
O yarin kollarında
Hey anam hey

Filmdeki hali daha başka biçimde devam ediyor yalnız, bu sözlere hiçbir kaynakta rastlamadım.

Yandan esmerim yandan
Severim seni candan
Boşan alayım seni
O hayırsız kocandan

Lütfi Akad, anılarında bu şarkıyı ya da filmin müzikal yanını değilse de projenin kendisine nasıl geldiğini anlatıyor. Ağır bir melodram olduğu için çekmek istememiş, sonrasını kendisine bırakayım:

Çalışma çok rahat ve hızlı oluyor, kı­sa zamanda bitiriyoruz. Bu arada çalışırken çok gülüyoruz. Melodramın ağdalı konuşmalarına gülmemek elde değil. Ki­mi zaman çekimi kesmek zorunda kalıyorum. Çekim bo­yunca melodram bizi çok eğlendiriyor. îlk gösterimi, bir sa­bah, o zamanki adı Sümer olan sinemada aramızda yapıyo­ruz. Sohban salona girerken “Aman kendimizi tutalım, gül­meyelim,” diyor. Gösteriden sonra ışıklar yanınca, kimsenin yüzünü göstermek istemediğini görüyorum, herkes ağlamış. Sohban iki gözü iki çeşme, elinde mendil “Yahu ne yaptımsa kendimi tutamadım, bu film çok iş yapacak,” diyor, öy­le de oluyor. Bu melodram konusu üstünde düşünüyorum. As­lında küçümsenmemesi gereken bir konu. (Işıkla Karanlık Arasında, İş Bankası Yayınları, s.233)

Bana kalırsa da en kötü, seyredilemez melodramlardan biri değil bu. Birtakım yanlış anlaşmalar, bir adamın intikam yemini, şarkı söyleyerek hayatta kalmaya çalışan bir kadın, onun düşüşü, yanlış anlaşmanın ortaya çıkışı, heder olan yılların ardından gelen “mutlu son.” Şarkı söylemek söz konusu olunca, bol bol sahne performansı yer alıyor filmde, kayıtlar da dinleniyor muhtelif sahnelerde. Yani bu açıdan film müthiş bir kaynak.

Kevengin Yolları birden fazla kişi tarafından seslendiriliyor. Size yazının başında verdiğim bağlantıda göreceksiniz, fakat filmin müziklerinde Sadi Işılay ve Suzan Güven Evin’in adı var. Bunun oraya iliştirilmiş olması da biraz yönetmen farkından kaynaklanıyor, çünkü Litfi Akad.

Screen Shot 2017-08-25 at 9.19.12 AM

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s