Teneffüs Zili

Atıf Yılmaz’ın adı Suçlu olan fiminde gördüm bu sahneyi, film 1960 tarihli.

Böyle bir anım var benim, belki hayatımın en sevimli anısıdır. Ne iş için hatırlamıyorum bir ilkokula gittim. Tam da zilin çalmasına yakın bir an bir kat yukarı çıkıyorum, merdivenler bitiyor, köşeyi dönüyorum, önümde uzanan uzun bir koridora bakarken zil çalmaya başlıyor. “Hababam Sınıfı” müziği vesaire değil, bildiğimiz zil. Zilin sesinden başka hiçbir ses yok o an koridorda, hani neredeyse elle tutulur bir sessizlik var bile diyebiliriz. Koridorun en sonundaki sınıflardan sağda olanın kapısı büyük bir gürültü ile açıldı, açıldığı gibi duvara çarptı. Kapının ardından belki 8 yaşında bir oğlan çocuğu var gücüyle koşuyor, koşarken “aaaaaaaa…” diye bağırıyor. Boyu benimkinin belki üçte biri olan bu insanı görünce gayri ihtiyari kenara çekildim. Beni fark etmedi bile, yanımdan uçarcasına geçti. Kendisini nasıl bir sıkışıklık içinde hissettiğini düşünmeye çabaladım, hiç olmadı tabi. Bu oğlanın ardından tüm sınıflardan adeta boşalırcasına bir küçük insan seli koridora aktı. Dibine doğru çekildiğim duvara hepten yapıştığımı, çok güldüğümü hatırlıyorum. Hayatın, sevincin, enerjinin konsantre br haliydi bu, başka da bir yerde bulunamaz bir yoğunlukla.

Bu sahneyi fark etmek güzel bir sürpriz oldu, Atıf Yılmaz koymaya layık görmüş bunu filmine, aslında hikayesine de bir katkısı yok.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s